Place of Sunshine

Ik ben jaloers op de wind
omdat ze je haren streelt
je schoonheid verdiept
en met je lokken speelt

In ben jaloers op je trui
die altijd bij je blijft
je met warmte omringt
en de kou verdrijft

Maar de jaloersheid verdwijnt
als je naar me kijkt
je met je prachtige ogen
mijn dromen verrijkt

Het bruin van jouw ogen
is mijn lievelingskleur
Ik snuif de gedachte aan jou
op als rozengeur

Geen dichter kan schrijven
wat ik voor je voel
noch pen, noch papier
zijn geschikt voor zo’n doel

We spreken elkaar
met lichaamstaal
een glimlach, een blik
of een ander signaal

Of je dit ooit begrijpt
is voor mij slechts een wens:
aan mijn liefde voor jou
is er echt geen grens

Overdag, in het volle licht

zie je de mensen met wie je leeft

de mensen die je vrienden noemt

waarvan je krijgt, aan wie je geeft

 

Maar pas wanneer het donker wordt

omdat de nacht is ingegaan

Merk je dat er nog maar weinig over zijn

de anderen zijn “naar huis” gegaan

 

Echte vriendschap openbaart zich pas

in tijd van nood en van verdriet

Door hele kleine dingen vaak

blijkt wie er echt is en wie niet

 

Als dan de dag weer aan gaat breken

en je weer mensen volop ziet staan

merk je dat je gevoel naar hen anders is

er is weer een nacht voorbij gegaan….